கூடு

ஏறு தழுவுதல் சிறுகதை-அரவிந்த் வடசேரி ஓவியம் -ஜீவா மணி ஆறைத் தாண்டி விட்டது. மற்ற வண்டிகளிலும் வியாபாரம் மந்தமாகத் தான் இருந்தது. வெகு நாட்களாக இருக்கும் சிவக்குமார் அண்ணன் வண்டியினைச் சுற்றி மட்டும் வழக்கம் போல் கொஞ்சம் வாடிக்கையாளர்கள் நின்றிருந்தார்கள். இன்னும் இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேல் இருக்கிறது கடை அடைக்க. நேற்றை விடவும் இன்று வியாபரம் குறையாமல் இருந்தாலே போதும். வண்டி தள்ளத் துவங்கி ஒரு மாதம் கடந்து விட்டது. ஏதோ தட்டுத் தடுமாறி நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதற்கு முன் ப்ரூக்ஸில் தான் வேலை. கொரோனா காரணமாக மால் மூடப்பட்ட பொழுது இவ்வளவு நாள் நீடிக்கும் என நினைக்கவில்லை. ஒரு வாரம் அல்லது இரண்டு வாரத்தில் திறந்து விடுவார்கள் என்று தான் நம்பியிருந்தார்கள். முதல் மாதம் வேலை செய்த நாட்களுக்கான சம்பளத்தை விட கொஞ்சம் அதிகமாகத் தான் தந்தார்கள். பிறகு அவர்களும் தரவில்லை, நானும் கேட்கவில்லை.       இரண்டு மாதம் முன் வரை, எப்படியோ, இலவச உதவிகள் கொண்டு தாக்கு பிடிக்க முடிந்தது. பிறகும் நிலைமை சீராகும் வாய்ப்பே தெரியாததால் ஏதாவது செய்தே ஆக வேண்டும் எ...

அடையாளங்கள் மலையாள மூலம் : சேது தமிழாக்கம் : அரவிந்த் வடசேரி பேரன் சர்வதமனன் வைத்தியம் படிக்க சீமைக்குச் செல்கிறான் எனும் செய்தி நாராயணி அம்மாவுக்கு பெரிய அதிசயமாக இருந்தது. “எதுக்குப்பா நீ கடல் கடந்து படிக்கப் போகணும், இப்பவே உனக்கு நெறைய தெரியுமே. டவுனிலே தான் உனக்கு பெரிய பேர் இருக்கே” மிகவும் கனிவாகச் சிரித்தான் சர்வதமனன். “உண்மையைச் சொன்னா நமக்கெல்லாம் எவ்வளவு தெரியும் பாட்டி? இந்த உடம்புங்கறதே பெரிய சமுத்திரம் தானே? இனி எவ்வளவு ஜென்மங்கள் எவ்வளவு கடல்களைத் தாண்டினா கொஞ்சமாவது பிடி படுமோ என்னமோ?” அதுவும் சரி தானே என்று பட்டது நாராயணி அம்மாவுக்கு. பெரிய வைத்தியரும் பண்டிதருமாக இருந்தார் மாமா. புகழ்பெற்ற விஷமுறிவு நிபுணரும். அவ்வளவு விஷஜந்துக்களின் பகையும் சாபமும் தான் ஒரு நடுஇரவில் ஏதோ ஒரு பொட்டல் காட்டின் சேறு புரண்ட இருட்டில் யார் கண்ணிலும் படாது நீலம் பாரித்த மரணம். மாமாவின் கால்களை வெகு நேரம் ஆராய்ந்த கீழ்வீட்டில் தாத்தா சொன்னார் “சர்ப்பம் தீண்டினதாகத் தெரியல.” “ஏன்?” “கடிவாய் அடையாளமே இல்லையே,ஊசிப்பொட்டளவு கூட. விஷ லட்சணுமும் இல்லே.” “அப்புறம்?” “காரணமற...